Το Εθνικό Δασικό Πάρκο Zhangjiajie έγινε το πρώτο αναγνωρισμένο εθνικό δασικό πάρκο στον κόσμο στην Κίνα όταν άνοιξε το 1982, αν και οι κολώνες από χαλαζιακό ψαμμίτη του στέκονταν για 380 εκατομμύρια χρόνια πριν λάβουν αυτόν τον χαρακτηρισμό. Οι πάνω από 3.
000 κατακόρυφες στήλες του πάρκου υψώνονται έως και 200 μέτρα, σμιλεμένες από τη διάβρωση λόγω ψύξης-τηξής σε σχήματα τόσο απίθανα που ο σκηνοθέτης James Cameron τις χρησιμοποίησε ως οπτικό πρότυπο για τα ιπτάμενα βουνά της Πανδώρας στο Avatar. Αυτό που ξεκίνησε ως επαρχιακή περιέργεια έγινε Μνημείο Παγκόσμιας Kληρονομιάς της UNESCO το 1992 υπό την ευρύτερη ονομασία της Γραφικής Περιοχής Wulingyuan, προστατεύοντας 690 τετραγωνικά χιλιόμετρα υποτροπικού καρστικού δάσους και τοπογραφίας στηλών που δεν συναντάται πουθενά αλλού στη Γη.
Σήμερα, οι πεζοπορικές περιηγήσεις στο Zhangjiajie αποτελούν τον πυλώνα της τουριστικής οικονομίας της επαρχίας Χουνάν, προσελκύοντας 8 εκατομμύρια ετήσιους επισκέπτες σε ένα δίκτυο μονοπατιών που εκτείνεται σε τέσσερις επώνυμες γραφικές ζώνες: Yuanjiajie, Yangjiajie, Όρος Tianzi και το φαράγγι του Ρυακιού Golden Whip. Η υποδομή του πάρκου αντικατοπτρίζει δεκαετίες σταδιακής επέκτασης — ο ανελκυστήρας Bailong, ένας γυάλινος ανελκυστήρας που ανεβαίνει 326 μέτρα σε μια βουνοπλαγιά, άνοιξε το 2002 και κατέχει τρία ρεκόρ Γκίνες. Το τελεφερίκ του Όρους Tianmen, το οποίο λειτουργεί ξεχωριστά από το κύριο δασικό πάρκο, εκτείνεται σε 7.455 μέτρα και ανεβαίνει 1.279 κατακόρυφα μέτρα, καθιστώντας το έναν από τους μακρύτερους εναέριους ορεινούς δρόμους επιβατών σε συνεχή λειτουργία. Αυτά τα έργα μηχανικής προκαλούν συζητήσεις: οι επικριτές υποστηρίζουν ότι αλλοιώνουν τον χαρακτήρα της άγριας φύσης, ενώ οι αρχές του πάρκου επικαλούνται τη μειωμένη διάβρωση στα μονοπάτια πεζοπορίας και την ευρύτερη πρόσβαση για ηλικιωμένους ή επισκέπτες με περιορισμένη κινητικότητα.
Η οικολογία του πάρκου παραμένει το κεντρικό του πλεονέκτημα. Το υποτροπικό μουσωνικό κλίμα στηρίζει 3.000 είδη φυτών, συμπεριλαμβανομένων των σεκόγιας της αυγής και των δέντρων-περιστεριών που προηγούνται της τελευταίας εποχής των παγετώνων. Χρυσοί πίθηκοι και γιγάντιες σαλαμάνδρες της Κίνας κατοικούν στις λιγότερο πολυσύχναστες κοιλάδες. Η εποχική ομίχλη τυλίγει τις κολώνες τις περισσότερες πρωινές ώρες μεταξύ Απριλίου και Οκτωβρίου, δημιουργώντας το φαινόμενο των αιωρούμενων κορυφών που έκανε το τοπίο διάσημο, αν και οι καθαρές χειμερινές μέρες προσφέρουν τις πιο ευκρινείς μακρινές θέες σε όλους τους καρστικούς σχηματισμούς. Η δομή του πολυήμερου πάσου του πάρκου ενθαρρύνει την πιο αργή εξερεύνηση — οι περισσότεροι επισκέπτες διαθέτουν τρεις ημέρες για να καλύψουν τις κύριες ζώνες, αν και οι δρομείς αντοχής έχουν ολοκληρώσει ολόκληρο τον κύκλο σε λιγότερο από 12 ώρες κατά τη διάρκεια οργανωμένων υπερμαραθωνίων.
48 ώρ
